Hallo allemaal,

We zijn zojuist aangekomen in Wuzhou. Helaas heeft Rogier zijn tas in een niet nader defineerbaar stinkend (zeg maar meurend) iets gelegen, dus Rogier is nu zijn tas aan het wassen in het bad. Kan ik ondertussen internet aftappen bij de buren. Hier staat wel weer een computer in de kamer, maar als die net zo traag is als op de vorige kamer en het Chinees vertaal programma erop staat, dan kunnen we er eigenlijk nog niets mee.

Vanochtend zijn we vertrokken uit Zhaoqing. We hebben daar drie leuke dagen gehad. Twee dagen in en rond de stad gewandeld en een dag de bergen in. Zhoaqin heeft in het centrum een groot meer met een mooi park eronheen. Een rondje om het meer is een kilometer of tien. Wij deden het te voet, de Chinezen deden het op de fiets. Op barrels, mountainbikes, vouwfietsjes en op tandems. Mooi om te zien dat ze in de snelste fietskleding op een vouwfiets zitten te cruisen! Tijdens de wandeling mooi uitzicht op het meer en het karstgebergte.Wekwamen ook langs dubieuze openlucht kroegen, en een stervruchten boomgaard. Een vriendelijke man bood ons er meteen twee aan.

Vriendelijkheid hebben we veel meegemaakt! Hulpvaardige Engelssprekende Chinezen (vorige keer maar zeer beperkt meegemaakt) en vrijgevige restaurants. We hebben zelfs een keer niet hoeven te betalen voor het eten! En dan hebben we het niet over een paar dumplings, maar over een volledige maaltijd met bier! We wisten niet wat ons overkwam! Misschien was het wel omdat we wel tien keer op de foto moesten tijdens het eten?! We mochten in ieder geval niet betalen en we werden door al het personeel uitgezwaaid!

We hebben op een lunch na, heerlijk gegeten. Elke keer lopen we weer een rondje in het restaurant om iets nieuws te ontdekken. Gisteravond bleek het eend te zijn. De serveerster wees naar haar buik, dus zal wel een of ander orgaan zijn geweest. Lever of zo?! Wel lekker overigens! Als we niets lekkers vinden, dan halen we onze gerechtenlijst tevoorschijn. Maar echte logica lijkt er niet altijd te zijn. De eerste avond hadden we een auberginegerecht met pepers. Dat gerecht wilden we vier dagen later weer eten (bij hetzelfde restaurant), dus we wezen het door hen opgeschreven woord aan. Kregen we opeens de aubergine op een totaal andere manier klaargemaakt. Ach, het maakt niet uit want het was ook heerlijk, maar hoe bestel je nu waar je echt zin in hebt?!

We hebben ook voor het eerst in ons leven te maken gehad met vals geld. Ergens hebben we een briefje van 50 RMB gekregen (waarschijnlijk een geldwisselkantoor) dat bijna echt lijkt. Tja, wat moet je daar weer mee? Inplakken in het plakboek? Naar de politie? Gewoon weer uitgeven? We gaan het eerste maar doen.

Gisteren gewandeld in Dingu Shan. Een natuurpark op zijn Chinees. Mooie natuur, rustige tempels en veel trappen, heel veel trappen. De hele berg is bezaaid met trappen. En als je geen zin hebt om te lopen, is er altijd wel ander vervoer, een kabelbaan of minibusjes. Maar als je een omweg neemt, dan is er een grote kans dat je heerlijk alleen bij een waterval zit. Een doorn in het oog was, is en zal blijven, de grote hoeveelheid afval overal. Overal liggen flesjes en zakjes met afval. In de stad wordt het opgehaald door mannetjes die het sorteren, maar in de natuur blijft het liggen. Vreselijk om te zien!

Vasteland China is totaal anders dan Hong Kong. Niet alleen het communiceren is in Hong Kong makkelijker, ook het reizen met het openbaar vervoer is in Hong Kong makkelijker als gevolg van de taal en de overzichtelijkheid van metro en bussen netwerk. Hong Kong is erg georganiseerd en China is dat aanzienlijk minder. Wij vonden Hong Kong erg leuk, maar we vinden het ook heerlijk om weer terug te zijn in China. Het eten, de geuren, de steden, de natuur, het moeilijk kunnen communiceren, de chaos, de mensen.