Vorige week zondag zijn we na een nachtje slapen op het vliegveld en een vlucht van nog geen twee uur aangekomen in Jakarta (Indonesië). Een enorme stad die nooit onze favoriet zal worden dankzij de immense drukte en de grijze smogdeken. Maar we wilden Jakarta niet meteen aan de kant schuiven. We hebben twee dagen rondgedwaald in deze metropool langs mooie, en vaak vervallen, koloniale gebouwen, kerken, malls en in het Nationaal Museum. En we hebben de leuke kanten van Jakarta zeker ontdekt.

Om de drukte van Jakarta te ontvluchten zijn we vertrokken naar Bogor met de pendeltrein. In de reisgids stond dat je deze beter niet in de spits kon nemen. Wisten wij veel dat de spits al om half vier begon! Dus we kunnen bevestigen dat de verhalen van drukke treinen helemaal waar zijn! We hebben anderhalf uur in een overvolle trein met onze rugzakken op onze rug gestaan terwijl we onze konten niet konden keren. We waren blij dat we konden uitstappen!

In Bogor hebben we een botanische tuin bezocht die in 1817 officieel is geopend onder de naam ' 's Lands Plantentuin'. Een heerlijk rustige plek van inmiddels 80 hectare met een gigantisch paleis, een zoologisch museum (met onder meer een walvissenskelet, een opgezette neushoorn en uitgestorven Javaanse tijger) en een Nederlands kerkhofje ('hier ligt moeders met haar wichtje').

Volgende stop was Bandung. Een stad met een speciale betekenis voor Rogier omdat zijn grootouders hier hebben gewoond en zijn moeder er is geboren. Net zoals Jakarta was ook Bandung een stad met tegenstellingen. Naast de rijke en mooie woonbuurten, de gezellige doolhofvolksbuurten en de koloniale historie en architectuur, was er ook veel armoede en waren er lelijke straten met een niet aangename, gespannen sfeer. Wellicht wel beter dat die sfeer er was, want anders waren we misschien niet alert genoeg geweest toen een club van drie of vier volwassen mannen Rogier probeerden te beroven. Gelukkig (of eigenlijk: uiteraard) is het hen niet gelukt.

Gisteren zijn we met de bus naar Ciberon gereisd. Een klein stukje van zo'n 160 kilometer waar we zo'n zeven (!) uur over hebben gedaan. Het begin met een uur met de minibus naar het busstation in Bandung. Op het busstation hadden we een aansluitende luxe bus en waren binnen 15 minuten op pad, om vervolgens er een uur over te doen om de stad uit te komen en de rest van de rit op een slakkengang verder te reizen. Dan weer achter vrachtverkeer, dan weer achter zelfgebouwde motorachtige voertuigen en soms achter paard en wagen. In Cirebon aangekomen weer met een minibus naar het centrum, vier kilometer verderop. En laat die er ook nog eens drie kwartier over doen. Reizen is hier dus een zaak van veel geduld. Tenzij je steeds taxi's neemt. En al kost het geen bergen, het sluipt er toch in. Bovendien hebben we na de paar ritjes die we in Indonesië hebben gehad, niet heel veel vertrouwen meer in de chauffeurs: er werd iets te vaak en te lang in rondjes gereden.

Reizen is overigens spotgoedkoop, net zoals eten. Voor minder dan tien euro kun je lekker eten in restaurants. Heerlijk verse fruitshakes kosten minder dan een euro en slapen in twee en driesterrenhotels kost tussen de 20 en 30 euro per nacht. Het kan voor de helft goedkoper, maar we vinden het wel prettig om rustige, schone en veilige kamers te hebben. Bovendien krijgen we voor dit bedrag elke ochtend een heerlijk uitgebreid ontbijtbuffet. Dus we zitten elke ochtend voor tienen al aan de nasi of mie met kip en groente! Gek genoeg wen je er snel aan en hebben we er elke ochtend weer zin in.

We zijn erg blij dat jullie in Nederland nu eindelijk lekker weer hebben. Het werd tijd. Geniet er van!

Groetjes!