We zijn er. Het had niet veel gescheeld of we hadden ons vliegtuig gemist... niet zo zeer dat we te laat waren, maar omdat we geen terugvlucht hadden geboekt. Supersnel een vlucht geboekt en we mochten toch nog mee! Midden in de nacht kwamen we aan op het vliegveld. Het was erg fijn dat de vvv nog open was, konden we meteen een kamer boeken. Met de airportshuttle werden we voor de deur afgezet en konden we om half twee lokale tijd eindelijk wat gaan eten en vervolgens gaan slapen.

De volgende dag uitgeslapen en op zoek gegaan naar een auto. Na wat telefoontjes zijn we gaan kijken bij een verhuurbedrijf dat al 70 jaar bestaat. Dat leek bemoedigend. Het was maar goed dat we onze creditcardgegevens via de telefoon hadden doorgegeven. Wat een gare, oude bakken. Bij een was zelfs de voorband bijna leeg! En hulp bij pech? Als er echt wat zou zijn (en dat was geen ondenkbaar iets) en we zouden een vervangende auto nodig hebben, nou, dan moesten we maar terug naar Christchurch komen met het openbaar vervoer! En laat dat nou totaal niet handig zijn als je maar twee weken hebt. Bussen over lange afstanden gaan met een beetje geluk een keer per dag. Dus dank je, maar nee dank je.

De dag erna tweede rondje bellen. Het ene moment hadden ze een auto, een uur later niet meer. Uiteindelijk maar op goed geluk naar het depot gegaan om te kijken wat ze nu echt hadden. Hadden we daar even geluk, voor de prijs van het kleinste goedkoopste autootje, kregen we nu een middenklasser (hoe zij het dan noemen...), een Toyata Platz. Hij klinkt als een grasmaaier, ziet er uit als een hamburger maar het rijdt aardig goed. En als bonus kregen we er een tent en twee slaapzakken bij.

Christchurch was erg indrukwekkend. Niet zozeer de architectuur of de omgeving, maar de verlatenheid en de verwoesting die nog steeds is te zien één jaar na de aardbeving. Het stadscentrum is afgesloten en de winkels die open zijn opereren vanuit containers. Gebouwen staat scheef, open plekken met bouwafval en veel onbewoonbaar verklaarde gebouwen. Zelfs ons hotel, 6 kilometer van het centrum, moest de receptie sluiten omdat de vloer is gaan golven.

We zijn in twee weken het zuider eiland overgesjeesd. Een afwisselend landschap met brede wilde en kabbelende rivieren, ruige kust, gele stranden, heuvels, bergen, zeehonden, zeeleeuwen, gletsjers, pinguïns (twee soorten) blauwe meren, heel veel schapen en nog veel meer sterren. Erg mooi om doorheen te rijden en van dichtbij mee te maken.
We hebben het kamperen in een tent afgewisseld met af en toe slapen in een Bed and Breakfast/studio/tourist flat (geef het beestje maar een naampje). Het weer is erg wisselvallig. Het ene moment kun je in je bikini in de zon zitten, het andere moment kunnen de handschoenen en het hele regenpak aan.

Het is nu bijna middernacht en we zijn op het vliegveld. Over zes uur kunnen we inchecken voor onze vlucht naar Brisbane. Terug naar Australië om daar onze roadtrip te vervolgen. We hebben besloten de auto nog niet te verkopen want er is nog zoveel te zien! Wat hebben we toch een leven!