De eerste week Indonesië

Vorige week zondag zijn we na een nachtje slapen op het vliegveld en een vlucht van nog geen twee uur aangekomen in Jakarta (Indonesië). Een enorme stad die nooit onze favoriet zal worden dankzij de immense drukte en de grijze smogdeken. Maar we wilden Jakarta niet meteen aan de kant schuiven. We hebben twee dagen rondgedwaald in deze metropool langs mooie, en vaak vervallen, koloniale gebouwen, kerken, malls en in het Nationaal Museum. En we hebben de leuke kanten van Jakarta zeker ontdekt.

Om de drukte van Jakarta te ontvluchten zijn we vertrokken naar Bogor met de pendeltrein. In de reisgids stond dat je deze beter niet in de spits kon nemen. Wisten wij veel dat de spits al om half vier begon! Dus we kunnen bevestigen dat de verhalen van drukke treinen helemaal waar zijn! We hebben anderhalf uur in een overvolle trein met onze rugzakken op onze rug gestaan terwijl we onze konten niet konden keren. We waren blij dat we konden uitstappen!

In Bogor hebben we een botanische tuin bezocht die in 1817 officieel is geopend onder de naam ' 's Lands Plantentuin'. Een heerlijk rustige plek van inmiddels 80 hectare met een gigantisch paleis, een zoologisch museum (met onder meer een walvissenskelet, een opgezette neushoorn en uitgestorven Javaanse tijger) en een Nederlands kerkhofje ('hier ligt moeders met haar wichtje').

Volgende stop was Bandung. Een stad met een speciale betekenis voor Rogier omdat zijn grootouders hier hebben gewoond en zijn moeder er is geboren. Net zoals Jakarta was ook Bandung een stad met tegenstellingen. Naast de rijke en mooie woonbuurten, de gezellige doolhofvolksbuurten en de koloniale historie en architectuur, was er ook veel armoede en waren er lelijke straten met een niet aangename, gespannen sfeer. Wellicht wel beter dat die sfeer er was, want anders waren we misschien niet alert genoeg geweest toen een club van drie of vier volwassen mannen Rogier probeerden te beroven. Gelukkig (of eigenlijk: uiteraard) is het hen niet gelukt.

Gisteren zijn we met de bus naar Ciberon gereisd. Een klein stukje van zo'n 160 kilometer waar we zo'n zeven (!) uur over hebben gedaan. Het begin met een uur met de minibus naar het busstation in Bandung. Op het busstation hadden we een aansluitende luxe bus en waren binnen 15 minuten op pad, om vervolgens er een uur over te doen om de stad uit te komen en de rest van de rit op een slakkengang verder te reizen. Dan weer achter vrachtverkeer, dan weer achter zelfgebouwde motorachtige voertuigen en soms achter paard en wagen. In Cirebon aangekomen weer met een minibus naar het centrum, vier kilometer verderop. En laat die er ook nog eens drie kwartier over doen. Reizen is hier dus een zaak van veel geduld. Tenzij je steeds taxi's neemt. En al kost het geen bergen, het sluipt er toch in. Bovendien hebben we na de paar ritjes die we in Indonesië hebben gehad, niet heel veel vertrouwen meer in de chauffeurs: er werd iets te vaak en te lang in rondjes gereden.

Reizen is overigens spotgoedkoop, net zoals eten. Voor minder dan tien euro kun je lekker eten in restaurants. Heerlijk verse fruitshakes kosten minder dan een euro en slapen in twee en driesterrenhotels kost tussen de 20 en 30 euro per nacht. Het kan voor de helft goedkoper, maar we vinden het wel prettig om rustige, schone en veilige kamers te hebben. Bovendien krijgen we voor dit bedrag elke ochtend een heerlijk uitgebreid ontbijtbuffet. Dus we zitten elke ochtend voor tienen al aan de nasi of mie met kip en groente! Gek genoeg wen je er snel aan en hebben we er elke ochtend weer zin in.

We zijn erg blij dat jullie in Nederland nu eindelijk lekker weer hebben. Het werd tijd. Geniet er van!

Groetjes!

Tioman en Singapore

Het is uiteindelijk Planet of the Apes, Indiaas en twee-soorten-chocolade-kwarktaart geworden. En het is daadwerkelijk gelukt om Kuantan te verlaten.

We zijn een week op Tioman geweest. We hebben heel wat uurtjes op de veranda van onze bungalow aan zee gezeten. Stapels boeken en tijdschriften lezen, vogels spotten en van de zonsondergangen genieten. Maar ook zwemmen, snorkelen, wandelen (twee pythons en een onbekende slang, varanen en apen) en verse vis van de bbq eten. Voor de verse vis moesten we overigens naar een dorp wat drie kwartier lopen was. Het dorp waar wij zaten was erg weinig te beleven qua eten. Maar zo heerlijk rustig!

Hoewel we nog wel een weekje (of meer) wilden blijven, was het dinsdag hoog tijd om te vertrekken. We moesten richting Singapore om de visa voor Indonesië te regelen. Omdat we nog wat Ringgit over hadden, hebben we nog twee flessen drank gehaald voor in Singapore.

Het waren bijna heel dure flessen geworden! Kennelijk mag je geen drank duty free vanuit Maleisië meenemen. Dus of we even wilden meekomen… Na een kwartier wachten kwam de (vriendelijke) douanebeambte naast ons zitten met twee vellen papier. In een oogwenk zagen we dat er onder het kopje ‘boete’ 220 Singapore dollar stond…we kunnen je vertellen dat we niet heel erg blij werden van een totaalbedrag omgerekend 260 euro! Maar gelukkig werd de drank niet zo heet gedronken als die (onbewust) werd gesmokkeld. We zouden geen boete krijgen (deze keer) maar wel uitleg. Pffff! We hebben onze les geleerd: check altijd de douanevoorschriften!

En de drank, daar hebben we maar afstand van gedaan. 40 euro aan belastingen voor flessen die we voor 15 euro hebben gekocht, vonden we iets te veel van het goede.

Na dit enerverend welkom in Singapore op zoek naar een hotel. Het was weer even wennen aan de prijzen. Als je niet in een dorm wil slapen en een eigen badkamer wil, dan betaal je al snel 60 euro voor een kamer. Dat hebben we hier nu geschreven en gaan we nu snel weer vergeten!

Woensdagzijn we naar de Indonesische ambassade gegaan voor de visa. We waren al aan de beurt voordat we de formulieren hadden ingevuld. Binnen één minuut was het geregeld en mochten we door naar de volgende balie om te betalen zodat we een ophaalbewijs zouden krijgen om onze paspoorten met visa vrijdag kunnen op te halen. Hopelijk is heel Indonesië zo efficiënt! We zijn nog even bij de ambassade blijven hangen. Er was een restaurant waar je een bord met verschillende gerechten kon kiezen. Erg smaakvol en gezond eten. We hadden al zin maar nu hebben we nog meer zin in Indonesië gekregen!

De rest van de dag hebben we in de mooie botanische tuin rondgewandeld (met Nederlandse zwanen en grote kingfishers), zijn we zeik- en zeiknat geregend en hebben we met soppende schoenen over Orchard Road gelopen.

Gisteren naar het zakendistrict (op de slippers langs de wolkenkrabbers en tussen de hakken en pakken) en naar Chinatown.

Zo meteen gaan we naar de ambassade om onze paspoorten op te halen. Twee maanden Indonesie komen nu heel dicht bij. Zondag vliegen we al.

Iedereen bedankt maar weer voor de leuke reacties!

Rama-jammer-dan

We hebben de laatste twee dagen gebruikt om uit te zoeken waar we de komende tijd naar toe gaan reizen. Over een week naar Singapore, over twee weken naar Java (Indonesië) en over twee en een halve maand naar Perth (Australië)! We hebben twee goede deals. Al met al kosten de twee vluchten ons nog geen 250 euro! En voor de ouders: geen zorgen, we vliegen met respectable vliegtuigmaatschappijen!

Vandaag is de eerste werkdag dat het normale leven weer op gang is gekomen na de ramadan. Alles is weer open en er hangt een drukke en gezellige sfeer in de stad (Kuantan). Tijd om weer op pad te gaan, dachten we. Vanochtend gepakt, een snelle boodschap bij de grote supermarkt en op naar het busstation. De busrichting de haven voor het eiland Tioman zou om 12.00 uur vertrekken. Ja, dat heeft die ook gedaan, maar zonder ons. En de volgende bus ook...je voelt het al aankomen, alle bussen zaten vol. De eerstvolgende zou pas vertrekken na vijf uur wachten.

Tja, vijf uur wachten op een busstation en in de avond aankomen bij de haven en een hotel moeten zoeken of terug naar het hotel en morgen vroeg vertrekken en toch op dezelfde dag op Tioman aankomen? Dan is de keuze snel gemaakt. Na een kaartje gekocht te hebben voor de bus van morgen om 9.00 uur terug naar het hotel. We werden vriendelijk maar met een verbaasde blik ontvangen.

Of de drukte normaal is of het door de Ramadam komt?! We vermoeden het laatste. Het is dus een gevalletje van rama-jammer-dan.

We hebben besloten om vandaag nog een keer naar de bioscoop te gaan. We hebben Planet of the Apes en de Smurfen in 3d nog niet gezien.En om het compleet te maken naar Secret Recipe voor de lekkerste chocoladekwarktaart, of toch maar de chocolate moist, tiramisu of een andere heerlijke stuk taart... of allemaal :)

Kuantan - Pekan - Kuantan

We hadden gisteren gezegd dat we vandaag zouden vertrekken. Dat hebben we vanochtend ook gedaan. Toch zijn we nu weer terug bij af; in het hotel in Kuantan. Het was een reisdagje wel.

Bepakt en bezakt vertrokken we rond de middag naar Pekan, een uur met de bus naar het zuiden. Aangekomen op zoek naar een hotel. Geen succes. Na twee uur rondbanjeren in de zon waren er drie opties die geen opties waren: twee waren vol en een veel te duur.

Tijd voor plan B: naar het volgende stadje in het zuiden reizen. Maar ook plan B hebben we aan de kant geschoven. Niet het feit dat de bus pas na twee uur wachten zou vertrekken, het een rit van meer dan twee uur zou zijn of het perron overvol was met wachtende mensen bracht ons aan het twijfelen. We vroegen ons af of we daar wel een hotel zouden vinden. Endau was volgens de reisgids nog kleiner dan Pekan en Pekan was al klein.

En toen? Juist ja, plan C. Terug naar Kuantan. Dus we hebben besloten dat we de komende dagen in Kuantan blijven.In de bus op de terugweg naar Kuantan (deze keer meer dan anderhalf uur) lazen we in de reisgids dat de laatste dagen voor het einde van de Ramandan alle hotels en bussen vol zitten. Geen idee of het echt zo erg is, maar we vinden het wel prima zo. Keuze uit restaurants en nog genoeg dingen die we in de buurt kunnen doen. En mochten we ons gaan vervelen, dan hebben we nog altijd het filmnet....

Schildpadden en lekker relaxen

Na twee dagen stiekem noodles gegeten en koffie gedronken te hebben, zijn we doorgereisd naar Rantau Abang. De reusachtige leatherback schildpadden zouden daar op het strand komen om eieren te leggen. Helaas hadden we geen geluk. De enige dieren die we hebben gezien waren het blauwlichtgevende plankton en de giga kakkerlakken in de kamer (die uit de bank, het bed en de airco kropen, brrrr). Het was niet raar dat we geen schildpadden hadden gezien, het bleek uiteindelijk dat er al jaren geen schildpadden meer aan land kwamen door het tourisme en de visserij. Ondanks deze teleurstelling hebben we wel genoten van het eindeloos lege strand en de heldere sterrenhemel. Gelukkig hebben we ook nog kunnen slapen, we hebben onze zijden slaapzakken helemaal dichtgesnoerd, airco uitgezet en onze ogen dicht gedaan. Geen kakkerlak die ons iets doet!

We gaven onze schildpaddenzoektocht niet zo maar op. In Cherating gingen we ons geluk nog een keer beproeven. Met resultaat! Drie groene schildpadden op het strand! Eén aan het graven, een aan het leggen en een de eieren aan het bedekken. Wat indrukwekkend om mee te maken! En we hopen dat Donny, Nina, Roger and Wilma (de babyschildpadden die we hebben vrijgelaten) nog niet opgevreten zijn en nog gelukkig in zee rondzwemmen. Schijnbaar groeit maar één baby van de 1000 op tot een volwassen schildpad. Onvoorstelbaar eigenlijk. Maar we weten zeker dat die vier kleine, schattige en grappige schilpadjes het gaan redden!

We hebben niet alleen schildpadden gespot in Cherating, maar ook apen, een (giftige) mangroveslang en heel veel vogels. Voor de vogels hoefden we de veranda van onze chalet in het resort niet eens af! Hornbills, spechten, zwaluwen en heel veel kleurrijke andere vogels. Heerlijk om op de veranda te zitten en te luisteren en kijken. Het was zo'n mooi resort dat we langer zijn gebleven dan gepland. We moesten zelfs tussendoor een half uur bussen naar Cukai om naar de dichtstbijzijnde pinautomaat te gaan om langer te blijven. Erg was dat niet, hadden we meteen een gelegenheid om de lokale specialiteit, gevulde krab, te eten.

Maar na vijf dagen werd het toch tijd om te vertrekken richting Kuantan. Een klein uurtje met de bus richting het zuiden. We zijn inmiddels ook al weer vijf dagen in Kuantan. Kuantan is een stad waar niet heel erg veel is te zien qua bezienswaardigheden. Maar het is wel even lekker om in een stad te zitten waar we heerlijk Indiaas kunnen eten (twee keer per dag), shoppen (na vier maanden wil je ook wel eens andere kleding) en over de vele markten (in het kader van de ramadan) te struinen. En 's avonds lekker relaxen op de kamer met een lekker wijntje (eindelijk weer eens) en een film op het 24-uur filmnet. En hoewel we gisteren zeiden dat we vandaag zouden vertrekken, vertrekken we morgen echt naar onze volgende bestemming.

Iedereen alvast een heel fijn weekend en tot horens!

Rogier en Wilma

Koffie drinken aan zee

Koffie drinken aan zee klinkt als iets heel erg normaals, toch hebben we het idee dat we iets illegaals doen...

Het is ramadan en dat betekent ook hier dat er, ondanks het hete en vochtige klimaat, niets wordt gegeten en gedronken overdag. We houden er zo veel mogelijk rekening mee, maar een kop koffie in de hotelkamer opdrinken terwijl we een heerlijk koele veranda met uitzicht op zee voor ons alleen hebben, gaat ook wat ver. Daarom hebben we net via het raam aan de achterkant de koppen koffie mee naar buiten genomen zonder dat iemand het heeft gezien.

Overigens hebben we de kant-en-klare-noodles wel binnen opgegeten. Heel veel andere mogelijkheden om te eten overdag zijn er hier niet, er is niets open. 's Avonds wordt het wel goed gemaakt! Het enige restaurant dat open is heeft heerlijk eten! We hebben gisteren onder meer garnalen, kip en inktvis gegeten, en het is zeker geen straf om daar vanavond weer naar toe te gaan! Als er nu ook nog een biertje bij geserveerd zou worden, dan zou het bijna perfect zijn! Zelfs in de buurtsuper is geen bier te vinden. Met gevolg dat we het met ijskoffie, ijschocomel en een glaasje ranja (mango, dat dan weer wel...) moeten doen.

We zitten nu buiten Marang in een chalet direct aan zee. We hebben kilometers strand voor ons alleen. Het is prima vertoeven hier! We zijn hier gisteren aangekomen en we hadden het plan om vandaag meteen door te reizen, maar ach, we hebben nog steeds geen haast! Mooi moment om een boekje te lezen, de was te doen en eens na te denken wat we de komende maanden willen doen. Gaan we wel of niet naar Borneo/Indonesië/Australië en zo ja, hoe lang kunnen we overal blijven en hoe gaan we rondreizen? We willen nog steeds geen vastomlijnde plannen, maar sommige dingen kun je niet omheen, zoals de visavereisten. Indonesië wordt het in ieder geval! Maar ja, welke eilanden dan? Juist ja, we hebben nog heel wat keuzes te maken. Gelukkig allemaal keuzes die voortvloeien uit luxe!

Inmiddels is de zee groen geworden en regent het pijpestelen! Maar het mooie van tropische buien is dat ze verkoelen en dat ze ook normaal gesproken ook zo weer voorbij zijn.

We zijn al weer vier en een halve maand onderweg en we hebben het nog steeds naar onze zin! Ondanks dat we terug zijn gegaan naar China, Thailand en Maleisië, hebben we veel nieuwe dingen gezien, ontdekt en meegemaakt. Eigenlijk zijn er maar een paar steden die we al eens eerder hadden bezocht. En dan te bedenken dat er nog heel veel plekker zijn die we gaan ontdekken! Wat hebben we toch een leven!

Inmiddels trekt de bui over Pulau Kapas, een eiland dat vijf kilometer uit de kust ligt. Om idee te geven hoe hard het regent, het eiland is niet meer te zien. Nu maar hopen dat wij alle regen hebben gehad en dat jullie in Nederland eindelijk eens lekker weer krijgen!

Tot ziens Thailand en hallo Maleisie!

De drie weken Thailand waren vooral lekker eten en genieten van zon, zee en strand. Even bijkomen van drie maanden reizen door China en plannen smeden voor Maleisie. We hadden zowaar een deadline...Anne en Ivo zouden 25 juli op het vliegveld van Kuala Lumpur staan.

Het was nog even flink doorreizen, maar we stonden de 25e met ontvangstbord klaar op het vliegveld. Wat ontzettend gaaf dat ze ons op komen zoeken en hoewel het een ongewone plek was en het al bijna vier maanden geleden was dat we elkaar hadden gezien, vanaf het eerste moment was het vertrouwd en voelde het alsof we elkaar twee weken ervoor nog hadden gezien.

We hebben de afgelopen week een mix van het beste van Maleisie gehad. Slenteren door China town, Little India en de dure winkelcentra in Kuala Lumpur, een canopywalk in de hete en vochtige jungle van de Taman Negara, een moskee bezoeken in Ipoh en thee drinken in de Cameron Highlands.

Na een uitgebreide en heerlijke Indiase maaltijd is nu iedereen spullen aan het pakken om morgen richting de Perenthian te gaan om te snorkelen en duiken.

Overbodig om te zeggen dat we ons nog steeds prima amuseren!

Ik ga mijn tas ook maar eens pakken.

Heel veel groetjes en tot horens!

Tot ziens China en sawasdee Thailand!

We hebben alweer afscheid genomen van China. De drie maanden zijn voorbij gevlogen. We hebben het erg naar onze zin gehad! Het is een land dat we zeker nog vaker gaan bezoeken! Niet alleen voor de mooie natuur en bijzondere cultuur maar ook voor het heerlijke eten.

We zijn gisteren na een vlucht van twee uur aangekomen in het tropische Thailand. In verband met de verkiezingen zijn we meteen uit Bangkok vertrokken naar Petchaburi, in het zuiden. Dat ging niet zo heel snel... de stadsbus van het centrum van Bangkok naar het busstation deed er bijna twee uur over! Maar dat was eigenlijk wel leuk, kregen we toch weer even het gevoel van bruisend Bangkok!

Petchaburi is een stad met heel veel 'wats' (tempels) en overal apen. Je moet je spullen goed vasthouden want de apen zijn op rooftocht naar eten en ze schuwen er niet voor om je tas te controleren. Bij de bakker hadden ze kennelijk genoeg van de ongenode gasten; daar lag een katapult klaar...

Thailland is niet een nieuw land voor ons dus veel dingen zijn een 'aha-erlebnis', de vriendelijke mensen, de hete maar smaakvolle curries, de vochtige hitte, de muggen, de slippers bij de deur, het links rijden,de plastic zakjes met veel ijs en cola, het bier, de nachtmarkten, de met gordijntjes versierde bussen, de palmbomen...

Het grootste verschil met China is het verkeer (hier wordt redelijk hard gereden, zijn er regels voor inhalen, wordt er niet getoeterd en wordt er voor je gestopt als je oversteekt) en het gerochel! En vooral dat laatste missen we absoluut niet!

We hebben erg veel zin om de komende drie weken door het zuidelijke deel van Thailand te gaan reizen!

Iedereen bedankt voor de reacties! Erg leuk om te lezen!

Groetjes!